
Een nacht achter het anker
Waarom het stilste plekje van Nederland geen haven heeft.
Verslag
Geen steiger, geen buren, geen stekker
Op een meerdaagse tocht komt er een moment waarop de schipper níét naar een haven vaart. Ergens in de luwte van een plaat gaat het anker uit, de zeilen zakken, en dan is het klaar. Geen havenmeester, geen box, geen buurman op een halve meter. Alleen het schip, het water en de avond.
Eten koken terwijl het licht verandert. Het Wad om je heen wordt eerst goud, dan grijs, dan donker. Pas dan hoor je hoe stil het hier is. Het tikken van het want. De stroming die onder het schip door loopt. Verder niets, en dat went verrassend snel.
Midden in de nacht draait het schip op de stroom. Het getij is gekeerd, ook als jij slaapt. Wie even aan dek kijkt, ziet aan alle kanten donker water en, bij helder weer, meer sterren dan thuis ooit lukt. Er is hier geen lantaarnpaal binnen tien kilometer.
De ochtend begint met koffie in de kuip en een rondje kijken waar je eigenlijk ligt. Bij daglicht blijkt het stilste plekje van Nederland gewoon een adres te hebben: 53 graden noord, ergens tussen de platen. Anker op, zeilen erbij, en verder. De haven van vanavond weet nog niemand.
Zo’n dag zelf meemaken?
Bij elke geplande tocht zie je hoe het water die dag staat. Staat jouw datum er niet bij, dan kijken we samen wat het getij toelaat.
